tıngırdasın

Loading...

hell*o

bişilerkaralamakbelkidebişileraklamakiçinburadayımbenhoşgeldimsizdehoşgeldiysenizbuyrunhoşgelmediysenizdağılınhüleynneişinizvarburda

20 Nisan 2010 Salı

deniz ihtiyacı.

baştan alıyorum.aynı hislerle belki ama farklı kelimelerle..
öncelikle sıkıldım burdan. daraldım duvarların arasında. o kadar ferah bir yer dilerken bu kadar dar alanda olmak zorluyo. çatlıyorum soğuktan sıcağa geçen cam gibi..parçalanıyorum. aslında evimden doğru ahkam kesmekten de sıkıldım. sövüyorum bu şehre. ama henüz evimden çıkıp güzel yerler görmüş değilim. ben deniz görmek istiyorum. çayır çimen börtü.bunlar benim istediklerim. madem olamıyor, kaldığım şehirle barışmalı, gidemediğim şehre küsmeliyim belki. duvarlar üstüme üstüme geliyor. ay dedeyi görebilmek için bir kaç apartmanın da görüş alanıma gitmesi gerekiyor. aman neyse diyorum. çok olumsuz bi insanım sanırım:) ama olumlu olunmıcak şeylerde de gereksiz yere aaa herşey harika diyemiyorum. tek mutluluğum nefes alıyor olmam. ve nefes alıyor olmanız. ben aslında daha çok olumlu düşünmeyip, olumlu bir durum olduğunda çouklar gibi şen olayım derdindeyim:) ahhh deniz görmeliyim.. elimi sürmeliyim suya. fotoğraf çekmeliyim biraz, istanbulun güzel yüzü de vardır elbet. onu keşfetmeliyim. başka bir yer düşünüldüğünde, düşünme eylemini gerçekleştirdiğin yere aidiyet hissedemiyorsun. birine bir yere vs. ait olmayı niye isteriz bilmem. güçsüz oluşumuzdan mı? evet olabilir. kendimi eleştiriyorum evet. bunu yapmadığım zaman derin bir boşlukta yaşıyorum çünkü. neleri istediğimi nelerden hoşlanıyor olduğumu kendimi eleştirirken buluyorum. aslında konum bu diildi. tamamen edebiyatsız günlük halimden içimden geldiği gibi yazmıştım ilk seferinde. bu biraz iç sıkıcı oldu.yazarken rahatlatmadı beni. aksine boğdu. düğümledi. kendi kelimelerimle astım kendimi. geçenlerde ırmakların rock festine gittim. tamamen çimenler için..ama daha fazlası vardı. ağaçlar mısır patlağı gibiydi. ne kadar da özlemişim meğer yeşil görmeyi. bahar aylarını burda geçirdiğime inanmıyorum.bunca sıkıntının bunca düğüm olmanın sonunda çözülür herşey umarım..
neyse kalalım sağlıcakla.herşeyin başı sağlık.
evet ruh sağlığı..
not: babannem küçükken erik ağacına salıncak kurardı bnm için. hala ordayım ben. kendi kendime eğlenen bir çocuk.

2 yorum:

  1. damlamm harika olmuuş:) belki sen yazarken boğuldun ama ben cok sevdim okurken bence devam etmelisin böyle seler yazmaya:)

    YanıtlaSil
  2. :) hehe ne yazsak beeniyoruz ne güsel bişiii lan buuu:=)

    YanıtlaSil

whisper